9 sygnałów, że pies umiera. Nie wszystkie są oczywiste

Zanim przejdziemy do wymienienia sygnałów mogących świadczyć o tym, że pies umiera, miejmy na uwadze, że proces odchodzenia może przebiegać inaczej u każdego psa. Również nie każdy z podanych objawów musi być od razu dowodem na to, że nadchodzi kres życia naszego czworonożnego przyjaciela. Może być to np. efekt występowania chorób przewlekłych. W każdym przypadku najlepiej zasięgnąć porady weterynarza.

Wyraźne pogorszenie apetytu może być objawem tego, że zbliża się śmierć psa. Pies nie ma ochoty jeść, nie reaguje z entuzjazmem na widok podawanych przysmaków, je co najwyżej małe porcje. W ostatnich dniach życia zazwyczaj wręcz całkowicie rezygnuje z jedzenia. Tej niechęci do pożywienia towarzyszy często znaczny spadek wagi, który wynika z trawienia białek mięśni.

Objaw, który może pojawić się u psa tuż przed śmiercią. Często silne drgawki mają związek z zaburzeniami neurologicznymi oraz chorobowymi zmianami, które zaszły już w mózgu. Niekiedy utracona kontrola nad układem mięśniowym może manifestować się jak drżenie z zimna, mimo że w mieszkaniu jest ciepło i nikt nie odczuwa chłodu. Pies może też tak źle się czuć, że odczuwa strach.

O zbliżającym się końcu życia mogą świadczyć wszelkie problemy z układem oddechowym. Oddech staje się słabszy, pojawiają się duszności i kłopoty z zaczerpnięciem powietrza. Dochodzi też do częstych prób oddychania przez otwarty pysk. W ostatnich chwilach życia czworonóg może doświadczać krótkich bezdechów, a dosłownie przed śmiercią – charczącego rzężenia.

Wielu psom zdarza się w życiu popuścić mocz albo zostawić "niespodziankę" o stałej konsystencji w domu. Kiedy jednak staje się to normą, a pies nie ma ochoty nigdzie wychodzić, może być to sygnał, że dobiega kresu jego ziemska egzystencja. Częste oddawanie moczu i nagłe wycieki kału w warunkach domowych wynikają z utraty kontroli nad mięśniami zwieraczy.

Samopoczucie, jakie pies odczuwa w okresie umierania, wzbudza w nim niepokój. Jest on na tyle duży, że zwierzak szuka sposobów jego rozładowania. Często zmienia pozycję, kręci się po domu, nie może nigdzie "zagrzać" miejsca. W tych trudnych dla niego chwilach może wykazywać bardzo silne przywiązanie do swojego właściciela i nie odstępować go/ją do swojej śmierci.

Mimo braku bezpośredniego zagrożenia psy w obliczu śmierci mogą szukać bezpiecznego schronienia – legowiska, w którym przyjdzie im wydać ostatnie tchnienie. Zazwyczaj są to zacienione miejsca, w których panuje cisza. Jeśli pies upatrzył sobie w domu "schowek", do którego wcześniej nie zaglądał i nie chce z niego wyjść, jakby się czegoś bał, to sygnał nie do zignorowania.

W życiu każdego psa pojawiają się chwile zmęczenia, jednak jeśli taki stan utrzymuje się długotrwale, może być oznaka nadchodzącej śmierci. Zwierzak, którego dni dobiegają końca, męczy się nawet drobnym wysiłkiem, dużo więcej śpi, wykazuje niechęć do spacerów i zabawy z opiekunem, sporo czasu spędza na leżąco. Można powiedzieć, że pogrąża się w letargu.

Psia śmierć, czy to spowodowana chorobami, czy zaawansowanym procesem starzenia, nierzadko upływa pod znakiem różnorodnych dolegliwości bólowych. Pies nie ukrywa odczuwalnego cierpienia fizycznego i zauważalnie je manifestuje, często liżąc bolesne miejsca albo głośno skamląc czy szczekając. Nawet najdelikatniejszy dotyk może sprawiać mu ból.

Dużo o zdrowiu psa możemy powiedzieć, przyglądając się jego dziąsłom i językowi. Sam ich kolor stanowi już bardzo istotną informację o jego stanie. Na krótko przed śmiercią błony śluzowe dziąsła i języka psa mogą zmienić kolor na niebieski, fioletowy lub nienaturalnie blady. Jest to wynik niedotlenienia, niewydolności serca lub problemów z oddychaniem.