Uratowali setki chorych jeży, wiewiórek i ptaków. Zostali na lodzie, a ratowanie zwierząt powierzono... myśliwym

Przez Dziką Klinikę przewinęły się już setki zwierzaków. Tylko w zeszłym roku leczyło się tutaj ponad 2 tys. dzikich pacjentów. 1700 leczyło się tu w ramach umowy zawartej z Urzędem Miasta. W poprzednich latach klinika też miała ręce pełne roboty. W 2014 roku opieką objęto 800 zwierząt, w 2013 roku doglądano w klinice 600 schorowanych pacjentów.

Obecnie Dzika Klinika troszczy się o 53 jeżyki i pokaźną liczbę ptaków. Koszt miesięcznej porcji jedzenia dla pojedynczego jeżyka to 100 zł. Do tego dochodzi zakup leków, opłacenie zabiegów, jeśli zajdzie taka potrzeba. Wkrótce wydatki wzrosną jeszcze bardziej - niektóre jeżyki jeszcze śpią, ale po pobudce będzie trzeba je nakarmić i zaadoptować do powrotu na łono natury. Problem w tym, że teraz fundusze na kontynuację leczenia Dzika Klinika musi zbierać sama. I choć darczyńcy garną się do pomocy, to klinika i tak ledwo przędzie. Jak do tego doszło?

Ku zaskoczeniu wszystkich, miasto wybrało ofertę najtańszą, nie oglądając się na wieloletnie doświadczenie kliniki. Krakowski ratusz w uzasadnieniu swojej decyzji tłumaczył, że wycena, którą przedłożyła Dzika Klinika jest za wysoka, a poza tym – lecznica wykorzystuje miejskie środki nie tylko na prowadzenie pogotowia dla zwierząt, lecz także na inne cele związane z ratowaniem swoich pacjentów, co nie jest przewidziane w ramach umowy z miastem.

– To są publiczne pieniądze i przy tego typu przetargach kierujemy się kryterium najniższej ceny. Po odpowiednim uzasadnieniu można wybrać ofertę droższą, ale w tym przypadku nie było takiego powodu. Firma, która wygrała ten konkurs ma niezbędne do prowadzenia działalności pozwolenia od Dyrekcji Generalnej Ochrony Środowiska – tłumaczy Krystyna Śmiłek, wicedyrektor z krakowskiego Wydziału Kształtowania Środowiska.

Takie tłumaczenia nie trafiają jednak do tych, którzy są zaniepokojeni losem dzikich zwierząt z Krakowa i okolic. Powodów jest kilka. Jak argumentują niektórzy, sytuacja, w której pogotowie ratunkowe dla dzikich zwierząt prowadzi firma oddalona od Krakowa o 50 km, jest nie do pomyślenia. – Przecież tu chodzi o ratowanie zwierząt -liczy się każda sekunda, a dojazd, który zajmuje ok. godziny może wiele zwierzaków pozbawić szans na przeżycie – mówi otwarcie Joanna Wójcik, szefowa Dzikiej Kliniki.

Mieszkańcy Krakowa z kolei pytają, dlaczego ratowaniem zwierząt z krakowskiej gminy nie zajmuje się już krakowska klinika. Firma, która wygrała przetarg znajduje się w końcu w oddalonych o kilkadziesiąt kilometrów Racławicach, gdzie prowadzi Ośrodek Rehabilitacji Dla Dzikich Zwierząt.

Te przeczucia mogą okazać się prawdą. Przykładów wątpliwych interwencji Dzikiego Pogotowia daleko szukać nie trzeba. Ostatnio Dzikie Pogotowie wsławiło się nieudaną akcją odławiania miejskich łabędzi. – Najpierw nieudolnie próbowali je odławiać czerpakiem, a kiedy im się to nie udało wezwali policję wodną i zaczęli strzelać nabojami w stronę ptaków. Tymczasem każdy, kto ma pojęcie na ten temat wie, że odławianie łabędzi nie jest wielce skomplikowane, zaświadczy to każdy obrączkarz – mówi Wójcik, która z wykształcenia jest ornitologiem.

Krystyna Śmiłek z Wydziału Kształtowania Środowiska przyznaje, że urzędnicy dostają skargi na nową firmę, która ma ratować zwierzęta. – Na razie nie odnotowaliśmy przypadku, w którym obawy mieszkańców by się sprawdziły, ale i tak postanowiliśmy sprawę zweryfikować – mówi nam. Dlatego niebawem działanie ośrodka w Racławicach i współpracującego z nimi Dzikiego Pogotowia będzie wzięte pod lupę podczas specjalnej kontroli.